KERESÚ

MUGARDOS E KERESÚ

2008-12-16T14:33:00.000-08:00

O primeiro traballo editado de Mugardos e Keresú, gravado nos meses de setembro a decembro de 2008 en Cisma (Compostela).

Xavier Mugardos, guitarra e arranxos da primeira guitarra

Keresú, voz, guitarra e arranxos da guitarra rítmica xunto con Flavio Valdez

foto da portada: Pixi

ESCOITA A KERESÚ

2008-06-30T09:06:00.000-07:00

O PORQUÉ

2008-06-18T23:55:00.003-07:00

Galego e Guaraní: dous pobos, dúas nacións, dúas vellas linguas minoritarias.
Separadas polo mar pero unidas polos poetas e músicos que se encontran na necesidade de fortalecer as identidades lingüístico-culturais propias, bregando

polo dereito dos pobos a preservar e desenvolver os seus idiomas.
Para os guaranís, a palabra, o ne´e, é a “alma do pobo”; porén unir as linguas ven significando “unir a alma dos pobos”, integrar diferencias e similitudes e propiciar

o encontro poético entre os devanceiros.

Malia a xeografía supor distancia, non así a historia que iguala ambos pobos na loita pola preservación da identidade cultural, corazón intrínseco da liberdade dos pobos.

UNIDOS POLO MAR E A MEMORIA

2008-06-18T23:55:00.002-07:00

Actividades
- concerto
- concerto didáctico
- gravación e edición de discos
- gravación e edición de contos

Destinatari@s
Escolas, universidades, bibliotecas, salas culturais, auditorios e teatros.

O GUARANÍ

2008-06-18T23:55:00.001-07:00

En Misiones, Arxentina, viven aproximada-mente uns 8.000 guaranís, herdeiros dos que fuxiran das reducións xesuíticas. Refuxiados na selva, durante séculos, resistiron coa sabedoría dunha nación que ama e coñece a natureza.
Médicos, músicos, poetas, agricultores, pescadores e navegantes, os guaranís conservan unha cultura de máis de 12.000 anos, cunha vella escrita que pode ter semellanzas coa exipcia ou hebraica.
Os relatos, os cantos rituais e a sabedoría dos ñanderú (chamáns) foron e seguen a ser as canles que manteñen viva a memoria guaraní.
Di Ka arú, cacique guaraní de Marangatú, Misiones: “Para seguir sendo, precisamos do monte porque sen el non hai cultura, porque todo o que para nós existe está no monte, onde viven os nosos deuses que nos dan a palabra”.

A palabra é a raigame da que se nutre o pobo; o desterro comeza coa des-palabra. Por iso, ben é sabido que para a defensa do territorio precísase dunha linguaxe parida pola propia terra. Paga a pena lembrar o que aportan os Maias a este respecto:
“Quen teña a túa palabra, posúe a túa mente”.
Entre 1868 e 1874 o pedagogo, escritor, militar e daquela presidente arxentino Domingo Faustino Sarmiento, foi quen prohibiu o uso da lingua guaraní, dando lugar á perda de moitos falantes. Malia Faustino Sarmiento, hoxe en Arxentina, Brasil, Paraguai e Bolivia aínda se mantén viva a lingua e cultura guaraní. E en Paraguai é lingua oficial.

O GALEGO

2008-06-18T23:55:00.000-07:00

A evolución natural da lingua galega truncouse na idade media por cuestións políticas, dado que a nobreza e os dirixentes eclesiásticos foron sustituidos por outros de orixe castelá, e a canda eles a súa lingua desprazou ao galego en toda a documentación oficial, prestixando socialmente o uso do castelán en detrimento da lingua propia. Esta situación mantívose durante séculos ata os nosos días.
Os primeiros textos escritos en Galicia en lingua romance son composicións poéticas. A lírica galaico-portuguesa acada o seu esplendor entre os séculos XIII e XV. Todos os poetas peninsulares, fosen casteláns, andaluces ou de Estremadura, compuñan os seus versos en lingua galega e portuguesa. A lingua castelá en Galicia cinguiuse historicamente ás clases altas, mentres o galego se mantivo sempre como a lingua do pobo.

Durante os 40 anos de ditadura franquista, a lingua galega foi prohibida nas escolas e nos actos públicos. Os intelectuais e artistas que o promovían foron perseguidos e obrigados ao exilio. A edición das obras escritas correu por conta dos emigrantes que as imprentaban en Buenos Aires, Montevideo ou A Habana. Coa chegada da democracia, a fin do século XX supón un progresivo proceso de recuperación se dereitos, autoestima e prodigalidade creativa.
Conscientes destes antecedentes, non podemos menos que nos sensibilizar ante unha historia de aculturación que se repite para moitos pobos do mundo, en especial para os pobos indíxenas americanos, do que España é en alto grao responsable da situación.
Ante a necesidade de construir un novo escenario, baseado na admiración e respecto polas enriquecemento das diferencias, nace este proxecto que reflicte o resultado poético-musical do encontro e sentimentos comúns, froito destas premisas, elaborado conxuntamen-te entre un autor e compositor de cada pobo.

ÚLTIMAS ACTUACIÓNS REALIZADAS

2008-06-05T05:15:00.004-07:00

* Concerto en Santiago (Borriquita de Belén). Decembro 08
* Concertos en Santiago de Compostela (Festival dos Abrazos). Agosto 08
* Concerto en Amarante (distrito de Porto). Xullo 08
* Concerto no Concello do Porriño. Xullo 08
* Concerto na Mostra das Culturas de Boiro. Xullo 08
* Concerto nos Encontros de Música Tradicional de Carboeiro. Xuño 08
* Contacontos no Mupega (Museo Pedagóxico de Galicia). Maio 08
* Concerto no Pub O Moucho. Maio 08

2008-06-05T05:15:00.003-07:00

NATALIA

2008-06-05T05:15:00.002-07:00

Músico, cantante, poeta, bailarina, pedagoga e xornalista
Cursou estudos de arte vocal, canto lírico e popular cos mestres Héctor Rotger e Rosmarie Helf da Universidade de Música da cidade de Santa Fe, Arxentina.
Formou diversos grupos de música arxentina e latinoameicana cos que realizou xiras por países como Brasil, Bolivia, México, Uruguai, Chile, Arxentina, España e Alemaña.
Gravou e editou dous CDs: Aguaí, música litoraleña arxentina e Espíritu guaraní, discos que recollen composicións de autoría propia inspiradas na música tradicional litoraleña arxentina e na mitoloxía e música indíxena guaraní, da que realizou un traballo de investigación durante máis de 10 anos recollendo antigos cantos e danzas de 1000 anos de antiguedade, e lendas, relatos e historias de máis de 10.000.
O pobo guaraní é un dos que mellor conserva a súa cultura en América, a través dos seus ritos, lingua, música danza e cultivo da terra. En Arxentina habitan onda as coñecidas Fervenzas do Iguazú.
Con Avina, fundación suíza para o desenvolvemento sustentable, traballou nun proxecto de promoción e difusión da Cultura Guaraní traballando na reconstrucción do Espacio Antiguo Guaraní e na creacción do Encuentro de Identidad Regional convocando a artistas de todo o litoral arxentino, historiadores, poetas, conteiros.
Realizou o Ciclo Grandes Creadores de la Música Argentina, convocando a Lito Vitale, Ramón Ayala, Juan Falu, entre outros, co auspicio da Secretaría de Cultura de la Nación Argentina.
Participou no Primer Encuentro Intercultural con los Guaraníes, auspiciado pola UNESCO, en Misiones, ao que asistiron artistas de Europa e América.
Foi convidada polo pobo wenaiek a dar concertos e conferencias no Encuentro de nuestras raíces, Villa Montes, Bolivia, no que se congregaron as etnias chiriguanos e ava guaraní.
Foi convidada en México, polo EZLN, ao Encontro de Arte Popular Internacional, coa obra Juan Moreira na que tamén foi actriz.
En Alemaña foi convidada pola Universidade de Heidelberg a dar concertos didácticos para a cátedra de socioloxía, e efectuou unha xira por cidades como Walldorf, Mains, Frankfurt, Mullaker, entre outras.
No Brasil dictou aulas de canto na Escola de Música da Prefeitura do Salvador de Bahia e deu recitais nos teatros e salas culturais desta cidade.
En Chile foi convidada a participar no Encuentro de Arte Popular en Santiago de Chile, co grupo “Puro Teatro”.
En Montevideo foi varias veces convidada a dar concertos para os Encontros de Ampliación de redes de varias ONGs ambientalistas e culturais.

Como poeta en Santa Fe formou a SADE (sociedade de poetas e escritores arxentinos)
Na península, deu concertos en Santiago de Compostela, e en Sevilla, Lebrija e Ribeira recitais didácticos para alumnos e docentes de secundaria, e en salas e teatros.
Na súa terra imparte dende hai 10 anos cursos de saúde vocal para docentes de todos os niveis, e dicta concertos didácticos en universidades, auspiciada polos gremios educativos da cidade natal.
En calidade de bailarina e coreógrafa, cursou estudos de danza clásica, expresión corporal, danzas nativas e folclóricas na Escola Municipal de Arte de Santa Fe.
Foi discípula da bailarina, danzaterapeuta e coreógrafa, Mónica Sineiro, da Escola da recoñecida María Fux.
En danzas nativas aborixes formouse co bailarín da etina wichi, Ernesto Koli, Chaco Arg, O Impenetrable.
Tivo unha bolsa do Instituto Nacional do Teatro para dar xiras na súa provincia, Entre Ríos, coa obra Danza de Bandoneon. Homenaxe ás Madres da Praza de Maio e aos desaparecidos da última ditadura arxentina.
Co bailarín Marcos Peralta (charrúa) ralizou un rescate das danzas dos indios charrúas de Entre Ríos, etnia case exterminada en Arxentina.
Recopilou antigas danzas guaranís en Misiones en diversas aldeas aborixes realizando convivencias periódicas durante máis de dez anos.
Foi convocada como xuri de música e danza nas bienais de Arte Joven de Santa Fe, a cargo da Secretaría de Cultura desta provincia.
Ademais, licenciouse como xornalista na Universidade de Santa Fe, e exerceu varios anos o xornalismo cultural en prensa escrita e radio.
Creou e dirixiu dúas publicacións culturais de temática aborixe e cultura rexional.

MUGARDOS

2008-06-05T05:15:00.001-07:00

Músico galego autodidacta, profesor de guitarra, creador e transmisor de historias. Con 4 traballos editados Mugardos é un recoñecido compositor.

No ano 2000 viu a luz “O Sol que vai chegar”, traballo editado en Zouma Records, compañía coa que tamén sacou “É aí” no 2002.
Paralelamente, a partir deste ano inicia unha nova experiencia profesional no mundo dos contos cantados, ou cantos contados, según se mire, formando parte do Consello de Galeg@s Ilustres, esa entidade que agrupa a todas aquelas persoas que fixeron ou fan algo por esta cousa colectiva chamada cultura galega ou Galicia.

Xa con Madame Mir, seguindo a costume de sacar un disco cada 2 anos, no 2004 aparece “Son da Terra”. E no 2006 “Un Feixe”, o primeiro traballo onde as cancións se presentan ao mundo coa voz de Xavier.